Luisteren, nederigheid, eenheid

Mijn beste zusters en broeders, Pater Alejandro Moral, prior-generaal, mijn broeders in het episcopaat, Luis en Wilder, en jullie allemaal, mijn augustijner broeders, broeders en zusters die hier aanwezig zijn. Voordat ik begin met de formele preek die ik heb voorbereid, wil ik jullie allemaal even begroeten. En voor degenen onder jullie die Engels begrijpen maar geen Italiaans: bid om de gave van de Heilige Geest! En misschien krijgen jullie tijdens deze korte tijd van bezinning op het Woord van God en van nadenken over wat de Heer van jullie allemaal vraagt, jullie die op het punt staan dit Gewoon Algemeen Kapittel te beginnen, niet noodzakelijkerwijs de gave om alle talen te begrijpen of te spreken, maar wel de gave om te luisteren, de gave om nederig te zijn en de gave om eenheid te bevorderen, binnen de orde en in de hele orde, in de hele Kerk en in de hele wereld.

We vieren deze Eucharistieviering aan het begin van het generaal kapittel, een moment van genade voor de augustijner orde en een moment van genade voor de hele Kerk.

Laten we in deze votiefmis van de Heilige Geest Hem, voor wie de liefde van Christus in onze harten woont (Rom. 5, 5)[[b:Rom. 5, 5]], vragen om ons werk dag na dag te leiden.

Een oude auteur beschrijft Pinksteren (Hand. 2, 1-11)[[b:Hand. 2, 1-11]] als een "overvloedige en onweerstaanbare uitstorting van de Geest" 6, 8: PG 39, 533[[3688]] Laten we de Heer vragen dat dit ook voor u zo mag zijn: dat zijn Geest op een "overvloedige en onweerstaanbare" manier de overhand mag krijgen op elke menselijke logica, zodat de Derde Goddelijke Persoon werkelijk de hoofdrolspeler van de komende dagen mag worden.

De Heilige Geest spreekt, vandaag zoals in het verleden. Hij doet dat in het "penetralia cordis" en door de broeders en de omstandigheden van het leven. Daarom is het belangrijk dat de sfeer van het kapittel, in overeenstemming met de eeuwenoude traditie van de Kerk, een sfeer van luisteren is: luisteren naar God, luisteren naar anderen.

In zijn meditatie over Pinksteren geeft onze vader Sint-Augustinus, in antwoord op de provocerende vraag waarom het buitengewone teken van "glossolalie" vandaag de dag niet meer voorkomt, zoals dat ooit in Jeruzalem het geval was, een reflectie die volgens mij zeer nuttig voor jullie zal zijn in de opdracht die jullie gaan vervullen. Augustinus zegt: "Elke gelovige sprak in alle talen; en nu spreekt de eenheid van gelovigen in alle talen. En dus zijn ook nu alle talen de onze, aangezien wij leden zijn van het lichaam waarin zij te vinden zijn". 269, 1[[880]]

Beste vrienden, hier, samen, zijn jullie leden van het Lichaam van Christus, dat alle talen spreekt. Misschien niet alle talen van de wereld, maar zeker alle talen die God nodig acht voor de vervulling van het goede dat Hij, in zijn voorzienige wijsheid, aan jullie toevertrouwt.

Leef deze dagen daarom in een oprechte poging om te communiceren en te begrijpen, en doe dat als een genereus antwoord op de grote en unieke gave van licht en genade die de Vader in de hemel jullie schenkt door jullie hier bijeen te roepen, specifiek jullie, voor het welzijn van allen.

En dan komen we bij een tweede punt: doe dit alles in alle nederigheid. De heilige Augustinus, die commentaar geeft op de verscheidenheid aan manieren waarop de Heilige Geest zich door de eeuwen heen over de wereld heeft uitgestort, interpreteert deze veelzijdigheid als een uitnodiging aan ons om ons klein te maken tegenover de vrijheid en ondoorgrondelijkheid van Gods handelen. 269, 2[[880]] Laat niemand denken dat hij alle antwoorden heeft. Moge ieder openlijk delen wat hij heeft. Moge iedereen met geloof verwelkomen wat de Heer inspireert, in de wetenschap dat "zoals de hemel hoger is dan de aarde" (Jes. 55, 9)[b:Jes. 55, 9], zo zijn zijn wegen hoger dan onze wegen en zijn gedachten hoger dan onze gedachten. Alleen op deze manier zal de Geest ons kunnen "onderwijzen" en "herinneren" aan wat Jezus heeft gezegd (Joh. 14, 26)[[b:Joh. 14, 26]], door het in ons hart te schrijven, zodat de echo ervan zich vanuit ons hart kan verspreiden, in de uniciteit en onherhaalbaarheid van elke hartslag.

Er is echter nog een ander punt van reflectie dat ik zou willen benadrukken uit wat de liturgie van vandaag ons biedt: de waarde van eenheid.

In de eerste brief beschrijft de heilige Paulus de gemeenschap van Korinthe op een manier die gemakkelijk op uw kapittel kan worden toegepast. Ook hier geldt namelijk dat "aan ieder de openbaring van de Geest wordt gegeven tot welzijn van allen" (1 Kor. 12, 7)[b:1 Kor. 12, 7]; ook hier "worden al deze dingen geïnspireerd door één en dezelfde Geest, die aan ieder afzonderlijk toebedeelt zoals hij wil" (v. 11)[b:1 Kor. 12, 11], en ook van u kan worden gezegd dat "zoals het lichaam één is en vele leden heeft, en alle leden van het lichaam, hoewel vele, één lichaam vormen, zo is het ook met Christus" (v. 12)[b:1 Kor. 12, 12].

Laat eenheid een onmisbaar doel van uw inspanningen zijn, maar niet alleen dat: laat het ook het criterium zijn voor de beoordeling van uw handelingen en uw samenwerking, want wat verenigt, komt van Hem, maar wat verdeelt, kan dat niet zijn.

Ook hier komt de heilige Augustinus ons te hulp; opnieuw in zijn commentaar op het wonder van Pinksteren merkt hij op: "Net zoals toen de talen van alle volkeren in één persoon de aanwezigheid van de Heilige Geest aangaven, zo wordt Hij nu aangeduid door de liefde voor de eenheid van alle volkeren". 269, 3[[880]] En dan vervolgt hij: "Net zoals geestelijke mensen (...) plezier beleven aan eenheid, zo zijn wereldse mensen altijd bereid om te twisten". 269, 3[[880]] Hij vraagt daarom: "Welke grotere kracht kan vroomheid hebben dan de liefde voor eenheid?", en concludeert: "Je kunt er zeker van zijn dat je de Heilige Geest hebt wanneer je er door oprechte naastenliefde mee instemt om je geest vastberaden aan de eenheid te verbinden". 269, 3[[880]]

Luisteren, nederigheid en eenheid: dit zijn drie suggesties, die hopelijk nuttig zullen zijn, die de liturgie u voor de komende dagen biedt.

De uitnodiging is om ze u eigen te maken en het gebed te hernieuwen dat we aan het begin van deze viering tot de Heer hebben opgezonden: "Moge de Paracleet, die uit U voortkomt, o Vader, ons verstand verlichten en ons, volgens de belofte van Uw Zoon, naar de hele waarheid leiden". Romeins Missaal, Votiefmis...Romeins Missaal, Votiefmis voor de H. Geest, B, Collecta